Wednesday, 29 October 2014

ചിലപ്പോള്‍ ഉണര്‍ന്നാലോ..? (കവിത)



എത്ര തട്ടിവിളിച്ചിട്ടും
ഒരിക്കലും ഉണര്‍ന്നിട്ടില്ലാത്ത
ചില രാത്രികളുണ്ട്.
രാവിലെ എഴുന്നേറ്റിട്ടാദ്യമാ
കോഴിക്കൂട് തുറക്കാന്‍ പോകേണ്ടതാ.
എന്നിട്ടുമ്മറപ്പടിയില്‍
ചന്തിയൂന്നിയിരുന്ന്‍
മുടിവാരിക്കെട്ടുമ്പോള്‍
ഒരുകണ്ണകത്തേക്കും
മറുകണ്ണ്‍ അടുക്കളയിലേക്കും
പായിച്ചുറപ്പ് വരുത്തേണ്ടതാ.
എന്നിട്ടാണിനിയും, ഇപ്പോഴും!

ഒരുതുള്ളിക്കുപകരിക്കുമെന്ന്
കരുതിയ സ്വന്തം വീട്ടിലെ കിണര്‍
സലിംഗബുദ്ധസ്വരൂപം പ്രാപിച്ചതും,
നട്ടുവളര്‍ത്തിയ കണിക്കൊന്ന
കന്യകാത്വം വെടിഞ്ഞതും
അറിയാതങ്ങുറങ്ങുവാ.
കൊരുത്തുവയ്ക്കാനുത്തരത്തില്‍
കഴുക്കോലില്ലാത്തതിനാല്‍
വെട്ടുകത്തിയും ഈരോലിയും
ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ചിതറിയിരിപ്പാണ്.

എന്നാലു,മെപ്പോഴാണി-
ത്രയ്ക്കങ്ങുറങ്ങിപ്പോയതെന്ന്
ഞാനിടയ്ക്കാലോചിക്കും.
എന്നും ഉണരുമ്പോള്‍
കണ്ണടച്ചൊന്നു തട്ടി വിളിച്ചു നോക്കും.

ചിലപ്പോള്‍ ഉണര്‍ന്നാലോ..?













തുടർന്ന് വായിക്കുക...

Sunday, 26 October 2014

അഭയവത്മീകം (ചൊല്‍ക്കവിത)


കവിത: അഭയവത്മീകം
രചന: മനോജ്‌ വെള്ളനാട്
ആലാപനം‌: ശ്രീലക്ഷ്മി











തുടർന്ന് വായിക്കുക...

Monday, 6 October 2014

ഒരേ കളികള്‍ (കവിത)

ഒരേ കളികള്‍

ഒരു ചിരട്ടയില്‍ ചോറ് വച്ചു.
മറ്റൊന്നില്‍ കറിയും.
ഇടയ്ക്കൊരു പാവയ്ക്ക്
ഉടുപ്പിടീച്ചു.
ജാന്വേച്ചി കളിച്ചു
മടുത്തപ്പോള്‍, ഞാനല്പം
ജാന്വേച്ചീടടുത്ത് പോയിരുന്നു.

ഒട്ടുമേ ചിരിക്കാതിരുന്നു.
പത്രം വായനയഭിനയിച്ചു.
പുസ്തകം ചിലത് മറിച്ചു നോക്കി.
ബെല്ലടിച്ചില്ലേലുമാ ഫോണെടുത്ത്
'അലോ' പറഞ്ഞു വച്ചു.
അച്ഛന്‍ കളിച്ചു
മടുത്തപ്പോള്‍, ഞാനല്പം
ജാന്വേച്ചീടടുത്ത് പോയിരുന്നു.

എന്നും ഒരേ കളികള്‍ തന്നെ.
നാളെത്തൊട്ടമ്മ കളിക്കണം.
കണ്ണുകളിങ്ങനെ വിടര്‍ത്തണം.
ഏതുകോണില്‍നിന്ന് കണ്ടാലും,
കണ്ണിലേക്കുതന്നെ നോക്കണം.
ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരി പൂക്കണം.
എങ്കിലും, ചുമരിന്‍റെ മേലെ
വലിഞ്ഞുകേറിയിട്ടിങ്ങനെ

ചില്ലിട്ടിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?!!











തുടർന്ന് വായിക്കുക...