ആത്മഭാരം 21 ഗ്രാമാണോ?

 കഥകളിൽ ചോദ്യം പാടില്ലാന്നാണെങ്കിലും, ചോദ്യം ചോദിക്കാതിരിക്കാൻ പലർക്കും പറ്റാറില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും ചില സിനിമകൾ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാൽ. പേസ്മേക്കർ ഹാക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ, വീട്ടിൽ വന്നാൽ ഹാക്ക് ചെയ്തു കാണിച്ചു തരാമോ എന്നൊക്കെയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന സംശയങ്ങൾ. വളരെ സിമ്പിളായി തലയിൽ ചുറ്റിക കൊണ്ടടിച്ച് ഒരാളെ ബ്രെയിൻ ഡെത്താക്കി അയാളുടെ അവയവം മുറിച്ചെടുത്ത് വിറ്റ് കാശുണ്ടാക്കുന്നത് സിനിമയിൽ കാണിച്ചാൽ ആർക്കും സംശയമൊന്നുമില്ല. ബ്രയിൻ ഡെത്തൊക്കെ ഡെയ്ലി 100 എണ്ണം കാണുന്നതല്ലേ എന്ന ഭാവമാണ്. 


അപ്പൊഴാണ് 21 grams എന്ന സിനിമയിൽ ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഭാരമാണ് ഈ 21 ഗ്രാമെന്നും അത് ആത്മാവിന്റെ ഭാരമാണെന്നും ഒക്കെ നമ്മുടെ ലാലേട്ടൻ, സോറി അനൂപ് മേനോൻ പറയുന്നത്. ലാലേട്ടൻ, ദേ പിന്നേം.. അനൂപ് മേനോൻ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്കത് സത്യമായിരിക്കുമല്ലോ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ആത്മാവ് ഉണ്ടെന്നതും സത്യമായിരിക്കണം.


ഈ സംശയം പണ്ടൊരു ഡോക്ടർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ പേര് ഡങ്കൺ മക്ഡോഗൻ. 1907-ൽ പുള്ളി ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തി. മരിക്കാറായ 6 പേരെ ശരീരഭാരം അളക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം കട്ടിലിൽ കിടത്തി. എന്നിട്ട് ഓരോരുത്തരും മരിക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ ശരീരഭാരത്തിലുണ്ടായ വ്യത്യാസം രേഖപ്പെടുത്തി. അതിൽ ഒരാൾ മരിച്ചപ്പോൾ അയാൾക്ക് 21.3gm ഭാരം കുറഞ്ഞതായി ഡങ്കൺ സായിപ്പ് മനസിലാക്കി. ബാക്കി അഞ്ചു പേരിൽ ഒരാൾക്ക് ഭാരം കൂടി, ചിലർക്ക് ഭാരം കുറഞ്ഞ്, പിന്നെ കൂടി. ആ അഞ്ച് പേരുടേതും വെയിംഗ് മെഷീന്റെ തകരാറാണെന്ന് മക്ഡോഗൺ അങ്ങ് തീർച്ചപ്പെടുത്തി. ശാസ്ത്രലോകം ഈ പരീക്ഷണഫലത്തെ അപ്പൊത്തന്നെ എടുത്ത് തോട്ടിലിട്ടെങ്കിലും, 'ആത്മാവിന്റെ ഭാരം = 21 gms' എന്ന കഥയുടെ തുടക്കം ഇവിടുന്നാണ്.


ഡങ്കൺ സായിപ്പ് തോറ്റു കൊടുക്കാൻ വില്ലിംഗല്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം കുറച്ചു പട്ടികളിൽ ഇതേ പരീക്ഷണം തുടർന്നു. എന്നാൽ പട്ടികളുടെ ആത്മാവ് അദ്ദേഹത്തോട് സഹകരിച്ചില്ല. അൽപ്പം പോലും ഭാരവ്യത്യാസമുണ്ടാകുന്നില്ല പട്ടികൾ മരിക്കുമ്പോൾ എന്നദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. പുള്ളിയതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നും പോയില്ല. ഉടനെ കൺക്ലൂഡ് ചെയ്തു, മനുഷ്യന് മാത്രേ ആത്മാവുള്ളൂ. പട്ടികൾക്കതില്ലാ. അതുകൊണ്ട് ഭാരം കുറയേണ്ട കാര്യവുമില്ല. ശാസ്ത്രലോകം അപ്പൊത്തന്നെ ഡങ്കനപ്പൂനെ അടുത്തു വിളിച്ചു തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'മോനേ, നീ ഇവിടെങ്ങും ജനിക്കേണ്ടവനല്ലാ, ജനിക്കേണ്ടവനേ അല്ലാ' എന്ന്. പക്ഷെ, 21 ഗ്രാമിന്റെ കഥ തുടർന്നു..


നൂറു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 2001-ൽ ലൂയി ഹൊളാണ്ടർ എന്നൊരാൾ ഇതേ പരീക്ഷണം പലതരം ആടുകളിൽ ചെയ്തു നോക്കി. പക്ഷെയതിൽ മരിക്കുമ്പോൾ ഭാരം കൂടുന്നതായാണ് കണ്ടെത്തിയത്. 2005-ൽ ജെറാർഡ് നോർ എന്നൊരാൾ പുതിയൊരാശയം പറഞ്ഞു. ഇലക്ട്രോ മാഗ്‌നെറ്റിക് ഡിറ്റക്റ്റേഴ്സ് വച്ച് മരണസമയത്ത് ശരീരത്തിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് പോകുന്ന ആത്മാവിന്റെ ഊർജ്ജതരംഗങ്ങളെ കണ്ടെത്തിക്കൂടേയെന്ന്. വെള്ളിനക്ഷത്രവും ആകാശഗംഗയുമൊക്കെ ഞങ്ങളും കണ്ടതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ശാസ്ത്രലോകം ആ പ്രൊപ്പോസൽ മുളയിലേ നുള്ളി.


എന്തായാലും ആത്മാവുണ്ടെന്നോ അതിന് ഭാരമുണ്ടെന്നോ തെളിയിക്കാൻ ആർക്കും ഇനിയും പറ്റിയിട്ടില്ല. ഇല്ലാത്ത ഒന്ന് ഇല്ലാ എന്ന് തെളിയിക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നുമില്ല. പിന്നെ സിനിമയിൽ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ സിസ്റ്റർ അഭയയെ കൊന്ന കുറ്റത്തിന് ജനാർദ്ദനനെ പിടിച്ച് അകത്തിടേണ്ടി വരും. വരുൺ പ്രഭാകർ വിഷയത്തിൽ പിണറായി വിജയൻ രാജി വക്കേണ്ടിയും വരും.


മുമ്പൊരിക്കൽ ന്യൂറോ ട്രാൻസ്മിറ്ററുകളെ പറ്റി ഒരു ക്ലാസെടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവിടുണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾ ചോദിച്ചതാണ്, ഈ ന്യൂറോ ട്രാൻസ്മിറ്ററുകളിലാണോ നമ്മുടെ ആത്മാവിരിക്കുന്നതെന്ന്. നല്ല കൺസെപ്റ്റായിരുന്നു. ആത്മാവെന്ന വസ്തു ഇല്ലെങ്കിലും, ആത്മാവെന്ന വാക്കിനെ വേണമെങ്കിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വത്വമെന്നോ മറ്റോ വ്യാഖ്യാനിക്കാം. ആത്മീയത എന്നാൽ അവനവന്റെ മനസിന്റെ ഉള്ളിലുളളതിനെ സംബന്ധിച്ചതാണല്ലോ. അപ്പോൾ ഒരാളുടെ ചിന്തയാണ് അയാളുടെ ആത്മാവ്. ന്യൂറോട്രാൻസ്മിറ്ററാണോ ആത്മാവെന്ന സംശയമുണ്ടായി, അത് ചിന്തയായി, ചോദിക്കാനുള്ള തോന്നലായി, ധൈര്യമായി, വാക്കുകളായി പുറത്തേക്ക് വരാൻ കാരണം ചില ന്യൂറോ ട്രാൻസ്മിറ്ററുകളാണ്. :) അപ്പൊ അയാളുടെ ആത്മാവ് ആ ഇൻഫിനിറ്റ് നമ്പർ ഓഫ് ന്യൂറോട്രാൻസ്മിറ്റർ മോളിക്യൂളുകളിൽ ഉണ്ട്.


ഇനിയതിന്റെ ഭാരം നോക്കുവാണെങ്കിൽ അത് ഗ്രാമിലോ കിലോഗ്രാമിലോ പറയാൻ പറ്റുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. തോമസ് ലൂറേയുടെ കുറച്ച് ശിൽപ്പങ്ങളുണ്ട്, 'weight of thoughts' എന്ന പേരിൽ. ഗൂഗിൾ ചെയ്താൽ കാണാം.





ഒരു വ്യക്തി ഒരു സെക്കൻഡിൽ മരിക്കാം. പക്ഷെ അയാളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ഭാഗങ്ങളും പിന്നെയും ജീവിക്കുന്നുണ്ടാവും. അതുകൊണ്ടാണ് മരണാനന്തര അവയവദാനമൊക്കെ സാധ്യമാവുന്നത്. തലച്ചോർ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാ അവയവങ്ങളും ട്രാൻസ്പ്ലാന്റ് ചെയ്യുന്ന കാലത്താണ് നമ്മളിവിടെ മരണ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നൊക്കെ കഥയുണ്ടാക്കി അതിന്റെ സംശയങ്ങൾ തീർക്കാൻ നടക്കുന്നത്. പന്നിയുടെ ഹൃദയവുമായി വരെ മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്ന കാര്യം നമ്മൾ മറന്നു പോകുന്നു. 


Take Home Message: ആത്മാവ് എന്നൊന്നില്ല. ഞാൻ എന്ന ഭാരം (ആത്മഭാരം) SI യൂണിറ്റിൽ അളക്കാനുമാവില്ല. 😊


©മനോജ്‌ വെള്ളനാട്

എ പ്ലസ് ആന്റ് എ മൈനസ്

രണ്ടു മൂന്ന് വർഷം മുമ്പാണ്. ഒരു കല്യാണത്തിന് പോയതായിരുന്നു. കല്യാണ മണ്ഡപത്തിന് തൊട്ടടുത്ത് സ്കൂളാണ്. ആ വർഷത്തെ SSLC പരീക്ഷയ്ക്ക് ഇനി കുറച്ചു ദിവസമേയുള്ളു. വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ദിവസേന മൂന്ന് നേരം വച്ച് പ്രൊഫഷണൽ മോട്ടിവേഷണൽ സ്പീക്കർമാരുടെ, ടൈം മാനേജ്മെന്റ് സിംഹങ്ങളുടെ, സൈക്കോളജിസ്റ്റുകളുടെ, പോരാത്തതിന് അധ്യാപകരുടെ ഒക്കെ എക്സാം ഓറിയന്റഡ് ക്ലാസുകൾ നടക്കുകയാണ്.

സ്കൂളിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഉണ്ടെന്ന കാര്യമറിഞ്ഞ ഒരു സുഹൃത്ത്, കുട്ടികളോട് രണ്ട് വാക്ക് മോട്ടിവേഷൻ കൊടുക്കണമെന്ന് നിർബന്ധിച്ചപ്പോ അവിടെ പോയി. കാലിൽ പ്ലാസ്റ്ററാണ്, നടക്കാൻ വയ്യാ, സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ വളരെ മോശമാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പരമാവധി ഒഴിയാൻ നോക്കിയതാണ്. പുള്ളി വിട്ടില്ല.

ചെന്നപ്പോൾ വലിയ ഒരു ഹാളിൽ നൂറിലധികം കുട്ടികൾ. പ്രഗത്ഭനായ ഒരു സ്പീക്കറുടെ മണിക്കൂർ നീണ്ടുനിന്ന സംസാരത്തിന്റെ അവസാന ലാപ്പാണ്. എല്ലാ വിഷയത്തിനും A+ നേടേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും, പഠിച്ചു വലിയ ആളായ മനുഷ്യരുടെ കഥകളും ഒക്കെയായി അദ്ദേഹം കുട്ടികളെ ശരിക്കും മോട്ടിവേറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുവായിരുന്നു.

അദ്ദേഹം നിർത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ഊഴമായി. 

''എല്ലാ വിഷയത്തിനും A+ നേടുന്നതല്ല ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ലക്ഷ്യമായിരിക്കേണ്ടത്''

ഞാൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പൊഴേ ക്ലാസ് ടീച്ചറിന്റെയും ഗസ്റ്റ് സ്പീക്കറുടെയും എന്നെ വിളിച്ച സുഹൃത്തിന്റെയും മുഖത്തെ A+ പ്രകാശം, A or B+ ആയി.

ഞാൻ തുടർന്നു, എല്ലാത്തിനും A+ കിട്ടിയാൽ നല്ലത് തന്നെ. പക്ഷെ കിട്ടിയില്ലാന്ന് കരുതി അതൊരു തോൽവിയോ കുറവോ ആവുന്നില്ല. പക്ഷെ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ 100 ശതമാനം കഴിവും ഉപയോഗിക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്കത് കിട്ടാത്തതെങ്കിൽ അതൊരു കുറവാണ്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളാലാവുന്ന വിധം പരമാവധി ശ്രമിച്ചു, എന്നിട്ടും B അല്ലെങ്കിൽ C ആണ് കിട്ടിയതെങ്കിലും അതിൽ ഒട്ടും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. പരിശ്രമിക്കാൻ മനസുള്ളവർക്ക് വിജയിക്കാൻ ജീവിതമിങ്ങനെ നീണ്ട് നിവർന്ന് മുന്നിൽ കിടക്കുവാണ്. 

ജീവിതത്തിൽ ജയിക്കാൻ നമുക്കൊരു ഗ്രേഡിന്റെയും ആവശ്യമില്ല. പരിശ്രമിക്കാനുള്ള മനസ് മാത്രം മതി. ഇനി കുറച്ചു ദിവസമേയുള്ളു SSLC പരീക്ഷയ്ക്ക്. ഉള്ള സമയം പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക. പരിശ്രമിച്ചെഴുതുക. നിങ്ങളുടെ 100% തന്നെ അവിടെ കൊടുക്കുക. എന്നിട്ട് കിട്ടുന്നത് ഏത് ഗ്രേഡാണെങ്കിലും അതിൽ സന്തോഷിക്കുകയും സംതൃപ്തിയോടെ ഇരിക്കുകയും ചെയ്യുക. എനിക്ക് SSLC ക്ക് എല്ലാ വിഷയത്തിനും A യോ A+ ഓ കിട്ടിയിട്ടില്ല, അന്ന് ഗ്രേഡിംഗ് അല്ലായിരുന്നെങ്കിലും. പക്ഷെ, ഞാനിന്ന് ഹാപ്പിയാണ്. സാറ്റിസ്ഫൈഡ് ആണ്. 

കുട്ടികൾക്കിടയിൽ നിന്നും random ആശ്വാസ (?) നെടുവീർപ്പുകൾ ഉതിരുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു അപ്പോൾ. അവർ കുറച്ചെങ്കിലും റിലാക്സ്ഡായിക്കാണും എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു. എന്തായാലും, പിന്നെയാരും എന്നെ കുട്ടികൾക്ക് മോട്ടിവേഷൻ കൊടുക്കാൻ ക്ഷണിച്ചിട്ടില്ലാ എന്നതാണ് സത്യം.. 😀



ഇന്നിപ്പൊ SSLC റിസൾട്ട് വന്നു. വിജയിച്ച 99.26% ശതമാനം പേർക്കും ആശംസകൾ. തോറ്റുപോയ 0.74% കുട്ടികളോടും ഇത്രയേ പറയാനുള്ളൂ, ജീവിതമിങ്ങനെ മുന്നിൽ നെടുനീളത്തിൽ കിടക്കുമ്പോൾ SSLC ഒന്നും ഒരു പരീക്ഷയേ അല്ല. അവിടെ തോൽക്കാതിരുന്നാ മതി.. ❤️

©മനോജ്‌ വെള്ളനാട്

വിജയ് ബാബുവും ശരിതെറ്റുകളും

വിജയ് ബാബു ശരിക്കും കുറ്റവാളിയാണോയെന്ന് അയാൾക്കും ആ പെൺകുട്ടിക്കും മാത്രമേ അറിയൂ. പക്ഷെ, ആ ലൈവ് വീഡിയോ ചെയ്തതിലൂടെ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്, അയാൾ ഓഡിയൻസിന്റെ പൾസറിയുന്ന നല്ല ഒന്നാന്തരം സിനിമാക്കാരനാണെന്ന്. ആർക്ക്, എന്ത് കൊടുത്താലാണ് കൊത്തുന്നതെന്ന് കൃത്യമായി അയാൾക്കറിയാം.

റേപ് ചെയ്യപ്പെട്ട, അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ പരാതി പറഞ്ഞ, പെൺകുട്ടിയുടെ പേര് വെളിപ്പെടുത്തരുതെന്ന് കൃത്യമായ നിയമം ഉണ്ടെന്നും അതറിയാമെന്നും അയാൾ സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും നിയമം ലംഘിക്കാൻ അയാളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പണവും സ്വാധീനവും മാത്രമല്ല, നമ്മളെ പറ്റി അയാൾക്കുള്ള വ്യക്തമായ ആ ധാരണ കൂടിയാണ്.

നമുക്കറിയാം, 3 വർഷം മുമ്പ് തെലങ്കാനയിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി കൂട്ടബലാത്സംഗത്തിനിരയാവുകയും ശേഷം പ്രതികൾ ആ പെൺകുട്ടിയെ ജീവനോടെയോ അല്ലാതെയോ പെട്രോളൊഴിച്ച് കത്തിക്കുകയും ചെയ്തത്. ഇത്രയും ക്രൂരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി നടന്ന ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഇന്റർനെറ്റിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും പോൺ സൈറ്റുകളിൽ, ഏറ്റവും കൂടുതൽ തെരയപ്പെട്ട കീ വേഡ്, Telangana girl rape video ആയിരുന്നു. കേരളത്തിൽ നടി ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും സോളാർ അഴിമതിക്കേസ് കത്തി നിന്നപ്പോഴും ഇതു തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്. മനുഷ്യന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് മലയാളിയുടെ ഈ മനോഭാവത്തെ കൃത്യമായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ് വളരെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ വിജയ് ബാബുവും ചെയ്തത്.

ഒരു കേസിൽ ഇരയായോ വില്ലത്തിയായോ സഹായിയായോ നോക്കി നിന്നവളായോ ഒരു പെണ്ണ് വന്നാൽ, പിന്നീടുള്ള ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവളിലേക്ക് പോകുമെന്നും പിന്നെ വരുന്ന ഒരുവിധമുള്ള എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം പറയേണ്ടത് അവളുടെ മാത്രം ബാധ്യതയാണെന്നും നമ്മളൊരു പ്രോട്ടോടൈപ്പ് ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. അത് കൃത്യ സമയത്ത് ഉപയോഗിക്കുകയാണ് അയാൾ ചെയ്തത്.

നമ്മളതിൽ കൊത്താൻ പാടില്ല. കൊത്തിയാൽ അതിന് ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാവും. സ്ലട് ഷെയിമിംഗിലും ഇക്കിളിക്കഥകളിലും അഭിരമിക്കുന്ന നമുക്കിടയിലേക്ക് ഇനി ഇത്തരമൊരു കേസുമായി കടന്നുവരാൻ യഥാർത്ഥ ഇരകൾ മടിക്കും. അവരാ ട്രോമയിൽ തന്നെ മരിക്കും. പ്രതികൾ നിരപരാധിയായി ചമഞ്ഞ് പുതിയ ഇരകളെ തേടിക്കൊണ്ടുമിരിക്കും.

ഈ കേസിൽ അയാൾ കുറ്റക്കാരനാണോ അല്ലയോ എന്നത് നമുക്കറിയില്ല. പക്ഷെ, അയാൾ പെൺകുട്ടിയുടെ പേര് വെളിപ്പെടുത്തിയതിന് പിന്നിൽ ഗൂഢലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. അത് നിയമവിരുദ്ധമാണ്. അക്കാര്യത്തിൽ അയാൾ കുറ്റക്കാരനുമാണ്.



Section 375 എന്നൊരു ഹിന്ദി സിനിമയുണ്ട്. കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ കാണണം. ആമസോണിൽ ഉണ്ട്. പ്രശസ്തനായ ഒരു സിനിമാ സംവിധായകനെതിരേ അയാളുടെ കീഴിലെ ഒരു മേക്കപ്പ് ആർട്ടിസ്റ്റ് റേപ് കേസ് ഫയൽ ചെയ്യുന്നതാണ് കഥ. സിനിമയിൽ കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത്, അങ്ങനെ വാങ്ങിയ കൺസെന്റിന്റെ പുറത്ത് ഉഭയസമ്മതത്തോടെ  അവർ sex ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അയാൾക്കവളിൽ താൽപര്യം തീരുമ്പോൾ പറഞ്ഞതും ചെയ്തതും എല്ലാം മറക്കുന്നു. ഈ ട്രോമയിൽ നിന്നും പുറത്തു വരുന്ന പെൺകുട്ടി കേസ് കൊടുക്കുന്നു. ബാക്കി കഥ പറഞ്ഞാൽ സ്പോയിലർ ആവും. പക്ഷെ ക്ലൈമാക്സിൽ ആ പെൺകുട്ടി പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗുണ്ട്,

"What he said was right, he didn't rape me. But it was nothing short of it.." എന്നുവച്ചാൽ അയാളെന്നെ റേപ് ചെയ്തിട്ടില്ലാ. പക്ഷെ, ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ റേപിൽ ഒട്ടും കുറഞ്ഞതുമല്ല, എന്ന്. ഇരയായ പെൺകുട്ടി വെറുതേ പോയി കേസു കൊടുത്താൽ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ ഇത്തരം കേസുകൾ പ്രൂവ് ചെയ്യാൻ പ്രയാസമാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഏതോ ലോകത്തിരുന്ന് ഏതോ ഒരുത്തൻ ചോദിക്കുന്ന വഷളൻ ചോദ്യങ്ങൾ തന്നെ കോടതി മുറിയിലും അവൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വരും. ഒടുവിൽ തെളിവുകളില്ലായെന്ന പേരിൽ പ്രതി രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഈ പറഞ്ഞ സിനിമയിൽ പക്ഷെ, മുൻകരുതലായി ചില വളഞ്ഞവഴികൾ സ്വീകരിക്കുന്നുണ്ട് നായിക. ആ സിനിമയെയോ അതിലവൾ സ്വീകരിക്കുന്ന മാർഗത്തെയോ ഞാൻ ഒരിക്കലും എൻഡോഴ്സ് ചെയ്യുന്നില്ല.

പക്ഷെ, നിയമം നടപ്പാക്കുമ്പോൾ നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന 100 കേസുകളെടുത്താൽ അതിൽ വലിയൊരു ശതമാനവും ഇത്തരം റേപ് കേസുകൾ ആണെന്നതും നമ്മളോർക്കണം. അതിനേറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണം കഴിഞ്ഞ 5 വർഷമായി നമ്മുടെ മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ടല്ലോ. 


©മനോജ്‌ വെള്ളനാട്