സൈക്കിൾ എന്ന വലിയ സ്വപ്നം

ഞാൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് റോഡരികിലൂടെ നടന്നു പോകുവായിരുന്നു. അപ്പൊഴതാ റോഡിൽ ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി. കളിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇറങ്ങി ഓടിയതാവും. ആ പാഞ്ഞു വരുന്ന ഒരു കാർ അവളെ ഇപ്പൊ ഇടിക്കും. ഞാനോടി. ഓടിച്ചെന്ന് ആ കുഞ്ഞിനെ റാഞ്ചിയെടുത്ത്, രക്ഷിച്ച് റോഡരികിലേക്ക് നിർത്തി. കുഞ്ഞും ഞാനും കിതച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോഴതാ കുഞ്ഞിൻ്റെ അച്ഛനുമമ്മയും ഓടി വരുന്നു. അവരാദ്യം കുഞ്ഞിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. പിന്നെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നൂ, തോളിൽ തട്ടി. ആ അച്ഛൻ അപ്പോഴും കരയുകയായിരുന്നു.


'നീ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ.. ദൈവമാണ് നിന്നെ ഇപ്പൊഴിവിടെ എത്തിച്ചത്.. എൻ്റെ കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിച്ചതിന് ഞാനെന്ത് പ്രതിഫലമാണ് നിനക്ക് തരേണ്ടത്..?'


ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞൂ,


'ഒരു സൈക്കിൾ..'


ഇതാ മോനേ എന്നു പറഞ്ഞ് അപ്പൊത്തന്നെ അവരൊരു സൈക്കിളെനിക്ക് എടുത്തു തന്നു. ഞാനാ സൈക്കിളും ചവിട്ടി വീട്ടിലേക്ക് പോയി.


മറ്റൊരു സ്വപ്നത്തിൽ ആ കാറുകാരനായിരുന്നു എനിക്ക് സൈക്കിൾ വാങ്ങി തന്നത്, കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിച്ചതിന്. എൻ്റെ ധൈര്യത്തിനുള്ള പുരസ്കാരമായിട്ട്. ഇവര് രണ്ടുപേരെയും കുറേനാളായിട്ടും വഴിയിലെങ്ങും കാണാത്തതിനാൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ദൈവം തന്നെ നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് 'ഇതാ മോനേ നിൻ്റെ സൈക്കിൾ' എന്നൊക്കെ പറയുമായിരുന്നു..


ഇതൊന്നും തന്നെ ഉറക്കത്തിൽ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളല്ലായിരുന്നു. പട്ടാപ്പകൽ. ആറാം ക്ലാസിലൊക്കെ പഠിക്കുമ്പോഴാണ്. സ്കൂളീന്ന് വീടുവരെ രണ്ടരക്കിലോ മീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്. ആ നടത്തം മുഴുവനും ഇങ്ങനെയുള്ള സിനിമാറ്റിക് സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടുകൊണ്ടാണ്. അത്രയ്ക്ക് ആഗ്രഹമായിരുന്നു അന്നൊരു സൈക്കിൾ കിട്ടാൻ..


ആ സ്വപ്നങ്ങൾ പല രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും പത്താം ക്ലാസ് കഴിയും വരെയും സ്വപ്നങ്ങളായി തന്നെ എൻ്റെ കൂടെ വളർന്നു. അതിലേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സ്വപ്നം ഒരു പേന കളഞ്ഞു കിട്ടുന്നതായിരുന്നു.


റോഡരികിൽ കിടന്ന ആ പേന ഞാൻ കൈയിലെടുത്തു. തെളിയുമോന്ന് നോക്കാനായി ബുക്കെടുത്ത് ആദ്യം തന്നെ 'സൈക്കിൾ' എന്നെഴുതി. എഴുതിക്കഴിഞ്ഞതും അതാ മുമ്പിലൊരു കിടിലൻ സൈക്കിൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, കാരണമതൊരു മാന്ത്രികപ്പേന ആയിരുന്നല്ലോ. ആ പേന കൊണ്ട് എന്തെഴുതിയാലും അത് നമുക്കപ്പൊ മുന്നിൽ കിട്ടും. സിമ്പിൾ.


+1- ലായപ്പോഴാണ് സൈക്കിൾ ഈ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം പുറത്തിറങ്ങി ജീവിതത്തിൻ്റെ, ശരീരത്തിൻ്റെ തന്നെ ഭാഗമാകുന്നത്. 18 വർഷം മുമ്പ്. എൻ്റെ മഹാനായ സ്പോൺസർ സാമുവൽ അങ്കിളിൻ്റെ ബർത്ത് ഡേ ഗിഫ്റ്റായിരുന്നു അത്. (സാമുവൽ അങ്കിളിനെ പറ്റിയും മുമ്പൊരിക്കൽ എഴുതിയിരുന്നു). ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും അങ്ങനൊരാവശ്യം ഞാനങ്കിളിനോട് പറഞ്ഞിട്ടേയില്ലായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ആ ബർത്ത്ഡേ ദിവസം സാമുവലങ്കിൾ എന്നെയും കൂട്ടി പഴവങ്ങാടിയിലെ New India cycles -ൽ ചെന്നു. ഹൊ, എന്തുമാത്രം സൈക്കിളുകൾ! കണ്ടെൻ്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. ഇഷ്ടമുള്ളതെടുക്കാൻ അങ്കിൾ പറഞ്ഞു. ഞാനൊരു സ്ലിം, മെറൂൺ കളർ സുന്ദരി BSA-യെ തൊട്ടു കാണിച്ചു.


അത് പല പീസുകളായി, രണ്ടു പെട്ടികളിലായി KSRTC ബസിൽ എൻ്റെ കൂടെ വെള്ളനാട്ടേക്കു വന്നു. ബസിറങ്ങി നേരെ വർക് ഷോപ്പിൽ കൊണ്ടുകൊടുത്തു, അസംബിൾ ചെയ്യാൻ.


ഭയങ്കര ഭംഗിയായിരുന്നു അതിന്. എൻ്റെ ആദ്യ കാമുകിയായിരുന്നു. എന്നാലും, എൻ്റെ രണ്ടാമത്തെ കാമുകിയുടെ പുറകേ എന്നോടൊപ്പം യാതൊരു പരിഭവവുമില്ലാതെ, സമയവും കാലവും നോക്കാതെ കൂട്ടുവന്നിട്ടുമുണ്ട്. അവളുള്ള ട്രക്കറിന് പിറകേ, അതേ സ്പീഡിൽ എൻ്റെ മനസറിഞ്ഞ് പായുമായിരുന്നു. 


+1-ഉം +2-ഉം കഴിഞ്ഞ് MBBS-ന് ചേരും വരെയും എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ തന്നെ ഭാഗമായിരുന്നു അവൾ. കള്ളന്മാരെ പേടിച്ച്, വീട്ടിൽ സൈക്കിൾ വയ്ക്കാൻ വേറെ സ്ഥലമില്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ കിടക്കുന്ന കുടുസു മുറിയിൽ എൻ്റെ ഓരത്ത് തന്നെ ഞാനുറങ്ങുമ്പോഴും അവളുണ്ടാകുമായിരുന്നു. വലിയ പത്രാസുള്ള കടയിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും എൻ്റെ ചോരുന്ന വീട്ടിലും അവൾക്ക് പരിഭവമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ കൊണ്ട മഴയും വെയിലുമെല്ലാം അവളും കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്. മഴ കൊള്ളാനിഷ്ടവുമായിരുന്നു. പക്ഷെ, മറ്റേതൊരു കാമുകിയെയും പോലെ തൻ്റെ റോൾ കഴിഞ്ഞാൽ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പെട്ടന്നങ്ങ് അപ്രത്യക്ഷയാവാനായിരുന്നു അവളുടെയും നിയോഗം.


ഇന്ന് ലോക സൈക്കിൾ ദിനമാണെന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ്, ഒരു കാലത്ത് സൈക്കിളിനെ പറ്റി മാത്രം ചിന്തിച്ചിരുന്ന, സ്വപ്നം കണ്ട് നടന്നിരുന്ന എന്നെ ഞാൻ വീണ്ടുമോർത്തത്. കൂടെ, ഞാനത്രയും നാൾ കണ്ടു നടന്നിരുന്ന ആ സ്വപ്നം, ഒരു ദിവസം പെട്ടന്ന് ശൂന്യതയിൽ നിന്നും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് എനിക്കൊരു സൈക്കിൾ സമ്മാനിക്കുന്ന, ആ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിച്ച, സാമുവലങ്കിളിനെയും. വേറെയും കുറേയേറെ കാര്യങ്ങളെയും….. അങ്ങനെ എത്രയെത്ര അത്ഭുത പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ് ജീവിതത്തിൻ്റെ സൈക്കിൾ ബാലൻസ് തെറ്റാതോടുന്നത്, അല്ലെ..!




കൂട്ടിന് ഇപ്പോഴുമുണ്ടൊരു സൈക്കിൾ സുന്ദരി. അവളാണ് ചിത്രത്തിൽ.. ക്യൂട്ടാണ്.. പക്ഷെ അതിൻ്റെ അഹങ്കാരമൊന്നുമില്ലാ, പാവമാണ്.. ☺️☺️


©മനോജ്‌ വെള്ളനാട്


റൂട്ട് മാപ്പ്!

രാവിലേ കോഴിക്കൂടിൻ്റെ കതക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ചിന്നൻ ചിതലിന് വിറയൽ തുടങ്ങി. ചിന്നൻ വേഗം പുറത്തിറങ്ങി, പുറ്റിന് പുറത്ത് കളിക്കാൻ പോയ മക്കളെ വിരട്ടി അകത്ത് കയറ്റി. ശേഷം ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ച് ഭീതിയോടെ പുറ്റിനകത്ത് കയറി. മക്കളോട് നിശബ്ദരാവാൻ ആംഗ്യം കാട്ടി. അച്ഛനും മക്കളും അതീവ ജാഗ്രതയോടെ ഒരു മൂലയിൽ പതുങ്ങിയിരുന്നു.


ത്രേസ്യക്കുട്ടി കോഴിക്കൂട് തുറക്കാൻ വന്നപ്പോൾ ചക്കിയും ചങ്കരനും തമ്മിൽ ആദ്യമാര് പുറത്തിറങ്ങുമെന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കം നടക്കുകയായിരുന്നു. എന്താടീ രാവിലെ രണ്ടും കൂടിയൊരു കുശുകുശുപ്പെന്ന കിന്നാരത്തോടെ ത്രേസ്യ കതകു തുറന്നു കൊടുത്തു. വാതിൽ തുറന്നതും ആദ്യം ചക്കിയും പിന്നാലെ ചങ്കരനും ഓടി അടുക്കളപ്പുറം വഴി ചിന്നൻ ചിതലിൻ്റെ പുറ്റിനടുത്തേക്ക് പോയി.


നാട്ടിലെന്തോ രോഗം പടരുന്നുവെന്നേ മാത്യുവിനറിയൂ. കൊറോണയോ കോവിന്ദോ വരുന്നെന്നും അതുകൊണ്ട് ഒരു ദിവസം വീട്ടീന്നാരും പുറത്തിറങ്ങരുതെന്നും റേഡിയോയിൽ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു. അവധിയുടെ ആലസ്യങ്ങൾക്കൊന്നും കടന്നു ചെല്ലാൻ പഴുതുകളില്ലാത്ത വീടായിരുന്നു മാത്യുവിൻ്റേത്. കൃത്യം അഞ്ചരയ്ക്ക് അമ്മിണി പശുവിൻ്റെ അമറൽ കേട്ടപ്പോൾ മാത്യുവുണർന്നു. കൂടെ ത്രേസ്യയും.


ഇന്നിപ്പോൾ പാലെടുക്കാൻ പാൽക്കാരൻ വരില്ലാത്രേ. വണ്ടിയോടാൻ പാടില്ലാന്ന് മന്ത്രി പറഞ്ഞെന്ന്. എന്നാപ്പിന്നെ അതെടുത്ത് പിള്ളേർക്കൊക്കെ പാൽപ്പായസം വച്ചു കൊടുത്താലോന്ന് ചോദിച്ചത് ത്രേസ്യക്കുട്ടിയാണ്. പായസം വയ്ക്കുന്ന സ്ഥിതിയ്ക്കിത്തിരി ചിക്കനും കൂടിയായാലോന്ന പൂതി മാത്യുവിനും തോന്നി.


ചിന്നൻ ചിതലിൻ്റെ കുടുംബത്തെ ഒന്നില്ലാതെ അകത്താക്കി ഏമ്പക്കം വിട്ടു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ചങ്കരൻ, മാത്യുവിൻ്റെ പതുങ്ങിയുള്ള വരവ് കണ്ടത്. പന്തികേട് തോന്നിയ ചങ്കരൻ ജീവഭയത്തോടെ കാറിക്കൊണ്ടോടാൻ തുടങ്ങി. മൂന്നര മിനിട്ടിൽ 200 മീറ്ററോളം ദൂരം നാല് ലാപ്പുകളിൽ പൂർത്തിയാക്കി ചങ്കരൻ മാത്യുവിൻ്റെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങുക തന്നെ ചെയ്തു.


ചങ്കരൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട മസാലമണം വടക്കേപ്പുറം വഴി പ്ലാവിൻ ചോട്ടിൽ ചിക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചക്കിയുടെ മൂക്കിലെത്തുമ്പോൾ, അവളുടെ ആമാശയത്തിൽ ചിന്നൻ ചിതലിൻ്റെ മക്കളും ദഹനരസത്തിൽ കുതിരുകയായിരുന്നു.


കഴിക്കാനിരുന്നപ്പോഴും മാത്യുവിന് നല്ല ക്ഷീണമായിരുന്നു. ചങ്കരൻ്റെ പിറകേ ഓടിയതിൻ്റേതാണെന്ന് മാത്യുവും അതുതന്നെ ആയിരിക്കുമെന്ന് ത്രേസ്യയും പറഞ്ഞു. വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ഒന്ന് പനിച്ചു. ചെറിയ ചുമയും. ത്രേസ്യ ചുക്കു കാപ്പിയിട്ടു. രാത്രിയിൽ പനി കലശലായി. കൂടെ ശ്വാസം മുട്ടലും. ബാക്കി വന്ന ചിക്കനും പായസവും ആമാശയത്തിനകത്താക്കി ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന മക്കളെ വിളിച്ചുണർത്തി ത്രേസ്യ മാത്യുവിനേം കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിലേക്കോടി.


ശ്വാസംമുട്ടൽ കലശലായതിനാൽ മാത്യുവിനെ ICU വിലേക്ക് മാറ്റി. വൈറൽ ന്യുമോണിയ ആണെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോൾ തോമാച്ചൻ അറിയാതെ ത്രേസ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിപ്പോയി. മകൻ്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം കണ്ട് ത്രേസ്യ സ്തബ്ധയായി നിന്നു.


തോമാച്ചൻ മാത്യുവിൻ്റെ ദിനചര്യയുടെ റൂട്ട് മാപ്പ്‌ ഡോക്ടറുടെ മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തി. അഞ്ചരയ്ക്ക് അമ്മിണിയുടെ അമറൽ കേട്ടുണരും. ഒരു ബീഡി വലിക്കും. ആറു വരെ കറവയാണ്. പിന്നെയും ഒരു ബീഡി വലിക്കും. അടുത്തുള്ള കുറച്ചു വീടുകളിൽ പാലെത്തിക്കും. തിരിച്ചുവന്ന് അമ്മിണിയെ കുളിപ്പിക്കും. അതിനിടയിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ ബീഡി വലിക്കും. എട്ടുമണിക്ക് പാൽവണ്ടിക്കാരൻ പാലു വാങ്ങാൻ വരും.


എട്ടര ഒമ്പതാവുമ്പോ ഭക്ഷണോം കഴിച്ചിട്ട്, അമ്മിണിക്കുള്ള പുല്ലു ചെത്താൻ പോവും. ഉച്ചയ്ക്ക് വന്ന് അമ്മിണിയ്ക്ക് വെള്ളത്തിലിട്ട് വച്ച പുണ്ണാക്കും കാടി വെള്ളോം കൊടുക്കും. ഒരു ബീഡി വലിക്കും. ഊണ് കഴിഞ്ഞ് ഒന്നുറങ്ങും. ഉറങ്ങിയെണീറ്റ് ബീഡിയും പുകച്ച് സഞ്ചിയുമെടുത്ത് പിണ്ണാക്ക് വാങ്ങാനെന്നും പറഞ്ഞിറങ്ങും. കാസിം സായിപ്പിൻ്റെ ചായക്കടേ കേറി നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം നൊണയും പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കും തോന്നും വരെ. പിന്നെ നടന്ന് അക്കരെ ബിവറേജിലുപോയി ഒരു വാട്ട റം വാങ്ങും. എന്നിട്ട് ഒന്നുരണ്ട് കൂട്ടുകാരൊള്ളതുമൊത്ത് വാഴപ്പണേലിരുന്ന് വെള്ളം ചേർക്കാതെ അകത്താക്കും. പിന്നെപ്പോയി അമ്മിണിക്കുള്ള പിണ്ണാക്ക് വാങ്ങും. ഉറങ്ങാറാവുമ്പോ നാലുകാലിൽ വീട്ടിലെത്തും.


പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ അമ്മിണിപ്പശു പലവട്ടം അമറിയിട്ടും മാത്യു കറക്കാൻ വന്നില്ല. അതിൻ്റെ പരവേശത്താലത് തൊഴുത്തിൽ നിന്നും നാലുകാലിൽ താളം ചവിട്ടി. അമ്മിണിയോട് പറയാതെ, തൻ്റെ റൂട്ട് മാപ്പ്‌ ചാനലുകൾ വഴി പുറത്തുവരും മുമ്പേ തന്നെ മാത്യു ചിന്നൻ്റെയും ചങ്കരൻ്റെയും ലോകത്തേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 


മാത്യുവിന് അന്ത്യചുംബനം നൽകാൻ പാടില്ലാന്ന് ത്രേസ്യയോട് കളക്റ്റർ ഫോണിൽ പറഞ്ഞു. മരണശുശ്രൂഷയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വീട്ടുകാർ മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളു. മാത്യുവിൻ്റെ ശവപ്പെട്ടി ചുമക്കാൻ പുറംനാട്ടിൽ നിന്നും മുഖവും ശരീരവും മറച്ച മനുഷ്യരെത്തി. 


അന്യദേശക്കാരായ നാലാളുടെ അകമ്പടിയോടെ പള്ളി സെമിത്തേരിയിൽ, തോട്ടപ്പറമ്പിൽ ഗീവർഗീസ് മകൻ മാത്യുവിൻ്റെ റൂട്ട് മാപ്പ് അവസാനിച്ചു. ഒപ്പം ചിന്നൻ ചിതലിൻ്റെയും.


©മനോജ്‌ വെള്ളനാട്






കാതില്ലാത്ത പാമ്പുകളും കാതുള്ള സുരേഷും

വാവ സുരേഷ് പാമ്പ് പിടുത്തം നിർത്താൻപോകുന്നുവെന്ന് ഒരിക്കൽ പ്രഖ്യാപിച്ചതാണ്, കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്കു മുമ്പ്. സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി തന്റെ പാമ്പുപിടിത്ത രീതിയെ പറ്റി വിമർശനങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ നിർത്തിയേക്കാമെന്ന് തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, അതേ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഫാൻസിന്റെ നിർബന്ധം കാരണം ഈ മരണക്കളി നിർത്തണ്ടാ എന്ന് ഉടനെ തന്നെ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

അന്നേ പലരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടതാണ്, തികച്ചും നിർഭാഗ്യകരമായ തീരുമാനമാണതെന്ന്. കാരണം, വാവ സുരേഷിന്റെ പാമ്പ് പിടിത്തം അശാസ്ത്രീയവും പാമ്പിനും വാവയ്ക്കും അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കും ജീവനു തന്നെ ഭീഷണിയും പാമ്പിന്റെ പ്രദർശനവും ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷനും നിയമ വിരുദ്ധവുമാണ്.

അണലിയുടെ കടിയേറ്റ് അതീവ ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ നിന്നും വാവ സുരേഷിപ്പോൾ തിരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. പാമ്പു കടിയേറ്റ് നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ കൃത്യമായ ചികിത്സ (ASV + സപ്പോർട്സ്) ലഭ്യമാക്കിയാൽ നമുക്കൊരാളെ രക്ഷിക്കാം. അത് ശാസ്ത്രത്തിൻ്റെയും നമ്മുടെ ആരോഗ്യമേഖലയുടെയും നേട്ടമാണ്. ഇതെത്രാമത്തെ പ്രാവശ്യമാണ്, വാവ സുരേഷ് പാമ്പിൻ വിഷമേറ്റിട്ട് ശാസ്ത്രീയമായ ചികിത്സയിലൂടെ രക്ഷപ്പെടുന്നത്? അദ്ദേഹത്തെ കടിയേൽക്കുമ്പോ കൊണ്ടുപോയി രക്ഷിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതല്ലാ, ശാസ്ത്രീയരീതികൾ. കടിയേൽക്കാതിരിക്കാനും കൂടിയാണ്.

പക്ഷെ അതെന്താണെന്ന് നൂറുവട്ടം പറഞ്ഞാലും സുരേഷോ ഫാൻസോ അതുമാത്രം മനസിലാക്കില്ല.

💥അപ്പൊ വാവ സുരേഷ് പാമ്പ് പിടുത്തം നിർത്തണമെന്നാണോ?
    അല്ല. അല്ലേയല്ലാ. വാവ സുരേഷ് ശാസ്ത്രീയമായ പാമ്പ് പിടിത്ത രീതി പരിശീലിച്ച് ഈ മേഖലയിൽ തുടരട്ടെ. പക്ഷെ, അദ്ദേഹം പാമ്പിന്റെ പ്രദർശനവും അതിനെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുള്ള ഷോയും നിർത്തണം.

💥എന്താണീ ശാസ്ത്രീയമായ പാമ്പ് പിടിത്തം?
      പാമ്പിനും ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യർക്കും ഒരു പോലെ സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്തിയുള്ളതാണത്. അതിനായുള്ള ഹൂക്ക്, പൈപ്പ്, ബാഗ് ഒക്കെ ഉപയോഗിച്ചു വേണമത് ചെയ്യാൻ.
   
💥ഇത്രയധികം വിമർശനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും എന്തായിരിക്കും വാവ സുരേഷ് ശാസ്ത്രീയ രീതി പരിശീലിക്കാത്തത്?
        വാവ സുരേഷിന്റെ പാമ്പ് പിടിത്തം ഒരു ചലച്ചിത്രം പോലെയാണ്. ബാഹുബലി പോലെ കണ്ടിരിക്കാം. ശാസ്ത്രീയ രീതിയിലുള്ള പാമ്പ് പിടിത്തം ഒരു സിനിമാ ഷൂട്ടിംഗ് കാണുന്ന പോലെ വിരസമാണ്. അവിടെ പാമ്പിനെ വച്ച് ഷോ കാണിക്കാനുള്ള ഓപ്‌ഷനില്ല. കാഴ്ചക്കാരൻ്റെ കൈയടി നേടാനവിടെ സ്കോപ്പില്ല.  അല്ലാതൊരു കാരണവും കാണുന്നില്ല.

💥വാവ സുരേഷിനെ അനുകൂലിക്കുന്നവരെ ഫാൻസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നതെന്തിനാണ്?
         എന്തിനെയും ലോജിക്കില്ലാതെ, വരും വരായ്കകളെ പറ്റി ആകുലതകളില്ലാതെ, ശരി തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിയാതെ അനുകൂലിക്കുന്നവരെ വിളിക്കുന്നതാണ് ഫാൻസ് എന്ന്. അതിവിടെ ആപ്റ്റാണ്. പാഞ്ഞുവരുന്ന ട്രെയിനിന് മുന്നിൽ കയറി നിൽക്കുന്നവൻ്റെ 'ധൈര്യ'ത്തെ കൈയടിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന മണ്ടന്മാർ.

💥വാവ സുരേഷ് പാമ്പ് പിടിത്തം നിർത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഫാൻസിന്റെ വാദങ്ങൾ എന്തായിരുന്നു?
       1. വാവ പാമ്പു പിടിത്തം നിർത്തിയാൽ പിന്നാര് കേരളത്തിൽ പാമ്പിനെ പിടിക്കും?
       2. നാളെ മുതൽ അദ്ദേഹത്തെ ശാസ്ത്രീയത പഠിപ്പിക്കാൻ നടന്നവർ പോയി പാമ്പ് പിടിക്കട്ടെ. കാണാല്ലോ.
       3. വാവ സുരേഷിന് പത്മശ്രീ കൊടുക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള അസൂയയാണ് എല്ലാർക്കും.
       4. അയ്യോ സുരേഷേട്ടാ പോവല്ലേ..

💥ഈ ഫാൻസിനോടൊരു ചോദ്യം -
        നാളെ ഒരു പാമ്പുകടിയേറ്റ് വാവ സുരേഷിന് അപകടം പറ്റിയാൽ, മറ്റന്നാൾ മുതൽ ആര് പാമ്പിനെ പിടിക്കും? ഒരു ഷോ കാണണം എന്ന ഉദ്ദേശമല്ലാതെ അയാളുടെയോ അയാൾക്കുചുറ്റും കാഴ്ച കാണാൻ നിൽക്കുന്നവരുടെയോ ജീവനെ നിങ്ങൾ അൽപ്പമെങ്കിലും വിലമതിക്കുന്നുണ്ടോ? എത്ര പ്രാവശ്യം അദ്ദേഹത്തിന് പാമ്പു കടിയേറ്റിട്ടുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? എല്ലായ്പ്പോഴും രക്ഷപ്പെടാൻ ചാൻസുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? ഒപ്പം ശാസ്ത്രീയമായി ഇത് ചെയ്യുന്നവർക്ക് കടിയേറ്റിട്ടുള്ള, കടിയേൽക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂടി അന്വേഷിക്കണേ.

💥ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നതുവഴി അദ്ദേഹത്തെ വ്യക്തിഹത്യ ചെയ്യുകയല്ലേ?
       അല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാമ്പു പിടിത്തരീതിയെ മാത്രമാണ് വിമർശിക്കുന്നത്. വ്യക്തിപരമായി അദ്ദേഹത്തോട് എന്ത് വിരോധം. അദ്ദേഹത്തോടല്ലാതെ, പാമ്പിനോട് കടിക്കരുതെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

💥മേഖലയിൽ ഇത്രയും എക്സ്പീരിയൻസുള്ള ഒരാൾ ഇനിപ്പോയി ശാസ്ത്രീയത പഠിക്കണമെന്ന് പറയുന്നത് കഷ്ടമാണ്.
         ഒരു ഡ്രൈവറുണ്ട്. വണ്ടിയോടിക്കലിൽ 25 വർഷത്തെ എക്സ്പീരിയൻസുമുണ്ട്. ഫുട് പാത്തിലൂടെയും റെഡ് സിഗ്നലിലും വൺ വേയിലുമൊക്കെ ഓടിക്കാനാണ് പുള്ളിക്കിഷ്ടം. നിയമം പാലിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമേയല്ലാ. പത്ത് നൂറ് ആക്സിഡന്റിന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റും കയ്യിലുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെ നിങ്ങളുടെ ഡ്രൈവറാക്കുമെങ്കിൽ വാവയും ജോലി തുടരണമെന്ന് പറയാം.

ഇപ്പോഴത്തെ ആശുപത്രി വാസം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴെങ്കിലും വാവ സുരേഷ് തൻ്റെ മണ്ടത്തരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണമെന്നും, അല്ലെങ്കിൽ ഇത്തിരി ബോധമുള്ള ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെയത് ബോധ്യപ്പെടുത്തണമെന്നും ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു..



©മനോജ്‌ വെള്ളനാട്